Dialoog met de innerlijke criticus

– Je gaat wát doen?!

– (Ik met piepstem:) Een boek schrijven. (stilte) Nou ja, ik dacht, dit blog was al een megastap en mensen lijken het best leuk te vinden. En ik heb altijd al een boek willen schrijven. Al sinds mijn achtste of zo…

– Wat een idioot idee! Een volkomen belachelijk idee zelfs. Dat snap je zelf toch ook wel?

Eh, nou. Ja, maar…

– Dat lukt je nooit. Dat blog wordt door een paar mensen gelezen. Vooral door vrienden en familie. Alléén door vrienden en familie. Die gaan natuurlijk niet tegen je zeggen dat het eigenlijk niks voorstelt. [Lees verder]

Wees wat liever & milder voor jezelf

Ik had eerst nog een vervolgstukje over gewoonten willen schrijven, maar er kwam iets tussen. Te weten: Acceptance and Commitment Therapy (ACT) via Psychologie Magazine en Krishnamurti via een mailtje van een vriendin. Vandaar deze gedachten over zelfcompassie aan de hand van de bekende oefening ‘schrijf je jongere zelf een brief’.

Meteen toch ook nog een leeswijzer voor dit blog: ik bedoel veel dingen ironischer dan ze misschien overkomen. En mocht ik als een serieuze tobber klinken: dat valt echt reuze mee, zei Martin laatst nog.

Ik zou de Annoesjka van vroeger aanraden een paar boeken te lezen, waaronder Stoppen met pleasen van Andrea Mathews, Brené Browns De kracht van kwetsbaarheid en Benjamin Hoffs The Tao of Pooh.  [Lees verder]